مباهله 1260 ق به انجام رسانده است . اعلام 1 / 718 . مرعشى 27 / 96 ش 10632 . * ترجمهء نثر اللآلى - نثر اللالى . * ترجمهء نثر اللآلى - چهل كلمهء منظوم ؛ نظم اللآلى . * ترجمة النصايح . شهاب الدين عبد الله ، وصاف الحضرة شيرازى ( 633 - 730 ق ) . ( - تجزيهء الامصار 2 / 918 ) . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1579 ؛ اعلام 2 / 1416 ؛ طبقات 8 / 123 . فيلم 1 / 51 . تركيه ، نور عثمانيه 2819 . * ترجمهء نصيحت الملوك . غزالى - تحفة المجالس . * ترجمهء نهج البلاغه . متن از حضرت على ( ع ) . گردآورى از سيد رضى ، محمد فرزند حسين فرزند موسى موسوى ( د 406 ق ) . وى و برادرش سيد مرتضى نقيب ( سرپرست ) طالبيان بود . براى شناسايى « نهج البلاغه » و سيد رضى كتابهاى مستقل و مآخذ بسيار است . چكيدهء مطالب ، دربارهء خطبه‌ها و نامه‌ها و سخنان آن حضرت ، گردآورندگان و راويان آنها ، ناقلان سخنان آن حضرت پس از سيد رضى ، مدارك نهج البلاغه ، و شمه‌اى از كارهايى كه دربارهء آنها انجام گرفته ، در « منزوى ، فهرست دانشگاه » 2 / 295 - 324 آمده است . ترجمه از عز الدين فرزند جعفر فرزند شمس الدين آملى كه « حسنيه » يا « حسنيه در بيان اعتقادات قلبيه و ذكر عبادات شرعيهء » خود را به نام تاج الدين حسين ( - بخش عقايد ) ساخته بود . و اين ترجمه را نيز به نام همان آقا حسن وكيل السلطنهء مازندران ، وزير در 944 ق ، ساخته است . ذريعه 14 / 135 « شرح . . . » ؛ صفا ( 3 ) 5 / 1474 ؛ اعلام 2 / 1453 ؛ طبقات 10 / 238 . آستان قدس ، نامگو 594 نوشتهء 972 ق ؛ حقوق 155 « شرح . . . » ؛ دانشگاه 2 / 151 ؛ سپهسالار 572 « شرح . . . » به تفصيل ، همانجا 5 / 246 ؛ قم ، مسجد اعظم 269 « شرح . . . » . * ترجمهء نهج البلاغه . متن همان ( - بالا ) . ترجمه از اديب كاشانى - ترجمهء خطب و كلمات و فقرات . * ترجمهء نهج البلاغه . متن همان ( - بالا ) . ترجمهء لفظى از حسين فرزند عبد الحق الهى اردبيلى . سدهء 10 ق ( - اساس القواعد ، رياضى ؛ شرح تحرير اقليدس و جز آن ) . نسخهء دانشگاه نوشتهء 18 ذيقعدهء 920 ق است . و بايستى جز « منهج الفصاحه » ى او ( هف ) او باشد . اعلام 1 / 634 حسين الهى ؛ طبقات 1 / 60 ؛ ريحانه 1 / 168 الهى و نمايه‌اى از كارهايش در 15 بند . دانشگاه 9 / 1009 ؛ مجلس 26 / 162 . * ترجمهء نهج البلاغه . متن همان ( - بالا ) . از جمال الدين ، پيرامون 926 ق كه تاريخ نسخه و يا پايان ترجمه است . نام مترجم در آغاز نامه‌اى از حضرت امير ( ع ) به معاويه در حاشيه آمده است . در آن كلمه يا كلمه‌هايى از اصل آمده ترجمه مىشود و گاهى به توضيح‌هايى مىپردازد . آغاز : اما بعد ، پس از حمد الهى و درود بر